Música galega
jueves, 31 de enero de 2013
viernes, 25 de enero de 2013
Muiñeiras
A muiñeira é unha danza e un xénero musical tipicamente galego. Como xénero, distínguese principalmente polo seu compás de 6/8, rápido e vivo, do cal existen algunhas variantes.
Existen dous tipos de muiñeira:
Existen dous tipos de muiñeira:
- A muiñeira nova, na que se acentúa a primeira corchea das tres que compoñen o ritmo base. Como baile, a muiñeira nova segue o esquema coreográfico tradicional no que un grupo de parellas de homes e mulleres bailan facendo coreografías baseadas en táboas ou rodas. Normalmente cando se fala simplemente a muiñeira é a este tipo a que nos referimos.
- A muiñeira vella (tamén chamada empuñada ou riveirana, polo particular xeito de tocarse na pandeireta) na que se acentúa a segunda corchea, producindo unha sensación rítmica diferente. A muiñeira vella pódese bailar en combinacións de un ou dous homes fronte a varias mulleres, dependendo da tradición local. Tanto o xénero da muiñeira vella como as danzas que a acompañan considéranse de orixe anterior que a muiñeira nova.
viernes, 18 de enero de 2013
Música tradicional.
A música tradicional de Galiza caracterízase tanto polas súas formas (muiñeiras, xotas, alalás, etc), instrumentos (gaita galega e pandeireta, entre outros).
A orixe da música tradicional galega é escura. As primeiras referencia remóntanse á música medieval, mais aínda que se conserven varios cancioneiros xeralmente non inclúen notación musical. Temos algunha excepción como Martín Codax (trobador do século XIII) ou Don Dinís, pois consérvanse dous pergamiños coa letra e música das súas composición (pergamiño Vindel e pergamiño Sharrer). Significativas son tamén as Cantigas de Santa María de Afonso X, non só por incluír a parte musical, senón que pola súa extensión e calidades subliñan a importancia da cultura galega da época, tanto no eido musical como no literario.
A música tradicional de Galiza caracterízase tanto polas súas formas
(muiñeiras, xotas, alalás, etc), instrumentos (gaita galega e
pandeireta, entre outros).
A orixe da música tradicional galega é escura. As primeiras referencia remóntanse á música medieval, mais aínda que se conserven varios cancioneiros xeralmente non inclúen notación musical. Temos algunha excepción como Martín Codax (trobador do século XIII) ou Don Dinís, pois consérvanse dous pergamiños coa letra e música das súas composición (pergamiño Vindel e pergamiño Sharrer). Significativas son tamén as Cantigas de Santa María de Afonso X, non só por incluír a parte musical, senón que pola súa extensión e calidades subliñan a importancia da cultura galega da época, tanto no eido musical como no literario.
![]() |
| Tocando o laúde, nunha miniatura das Cantigas de Santa María. |
Regueifas
A regueifa é unha cantiga
improvisada entre dúas ou máis persoas que seguen un mesmo cantar ou
son durante o tempo que dura unha disputa sobre un tema determinado.
Ademais, ten a característica de que cada regueifeiro canta unha estrofa
de catro versos octosílabos nos que riman os pares e quedan libres os
impares (de maneira que formalmente coincide coa copla popular). Pode
verse certo parecido coa tenzón
medieval, na que tamén había unha disputa entre dous trobadores sobre
un tema determinado, mais a regueifa foi e é máis popular.
A orixe desta controversia cantada ten que ver coa regueifa, que era un molete de pan
-ou unha rosca de ovo e azucre- que antigamente se regalaba nas vodas
aos convidados e aos mozos e mozas da parroquia non convidados (ou de
fóra dela). A parte divertida consistía en "cantar a regueifa": un
cantador dos de fóra da parroquia botaba unha copla meténdose cos de
dentro, e entón un cantador da parroquia respondíalle.
![]() |
| Exemplo de regueifa nunha voda. |
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


